Salsa oefenen zonder partner

Salsa is een partnerdans, dus mensen nemen aan dat je hem niet alleen kunt oefenen. Het tegendeel ligt dichter bij de waarheid. Kijk naar een geweldige On2-danser en bijna alles wat je bewondert is een solovaardigheid: hij zit op de 2 zonder te tellen, zijn gewicht rolt in plaats van te vallen, zijn borst is rustig terwijl zijn voeten snel zijn, zijn shines zijn schoon, zijn draaien in balans. Niets daarvan is met een partner opgebouwd. Het is opgebouwd voor een spiegel, alleen, in korte sessies.

Een partner voegt één ding toe: connectie, het overbrengen van intentie via het frame. Die vaardigheid doet ertoe, en is niet solo. Maar een danser met onstabiele timing en een stuiterende borst kan connectie sowieso niet leren, omdat het frame ruis doorgeeft. Eerst solowerk is geen noodoplossing bij gebrek aan een partner. Het is de juiste volgorde.

Vijftien minuten per dag, zes dagen, één rustdag. De volgorde binnen elke sessie is altijd dezelfde: twee minuten timing, dan de focus van de dag, dan twee minuten het nieuwe materiaal aan de basispas koppelen.

1. Maandag, timing en basispas. Klap de 2 en 6 op twee nummers. Basispas op 90 BPM, dan op socialtempo, hardop tellend. Ogen op je borst in de spiegel.
2. Dinsdag, één shine. Kies de volgende shine in je vocabulaire. Langzaam en stil, langzaam met muziek, dan afwisselend vier tellen basis en vier tellen shine.
3. Woensdag, lichaamsbeweging. Tien minuten isolaties: heupen voor en achter, ribbenkast opzij, schouderrollen. Geen voetenwerk. Hier komt de "soepele" kwaliteit van On2 vandaan en het is puur solowerk.
4. Donderdag, draaien. Rechtsom- en linksomdraaien binnen de basispas, op half tempo. Spot. Eindig elke draai in een schone basispas voor je aan de volgende begint.
5. Vrijdag, ketenen. Neem de shine van dinsdag en de draaien van donderdag en bouw een frase van 16 tellen: basis, shine, basis, draai. Herhaal tot het saai wordt, wissel dan van nummer.
6. Zaterdag, alleen muziek. Zet drie nummers op die je niet kent en dans vrij met alleen het vocabulaire dat je beheerst. Voeg niets toe. Dit is de test of de week is blijven hangen.
7. Zondag, rust. Consolidatie gebeurt tijdens rust, niet tijdens het oefenen. De rustdag overslaan maakt de week slechter, niet beter.

Solo oefenen kan efficiënt zijn of een uur lang je fouten herhalen. Het verschil zit in een handvol methoden uit het motorisch-leeronderzoek, die elk een eigen lemma in de woordenlijst hebben en een module in de cursus over trainingswetenschap. Geciteerd uit de notities:

• Gespreid oefenen. “Het oefenen opdelen in meerdere korte, gerichte sessies (elk ongeveer 20-45 minuten, met 24-48 uur ertussen) in plaats van één lang blok, omdat de rustintervallen de consolidatie en de door ophalen geïnduceerde potentiëring laten afronden, wat bij dezelfde totale tijd ongeveer het dubbele aan langetermijnretentie oplevert. Elke sessie begint met een ophaal-herhaling van 5 minuten van de stof van de vorige sessie.” Daarom bestaat het plan hierboven uit zes korte dagen en niet uit één lange zaterdag.
• Slow-motion oefenen. “Een nieuwe reeks vastleggen op 50% van het doeltempo zodat het zenuwstelsel een schone, precieze versie van de beweging opslaat (een leereffect, niet alleen een kortstondig prestatie-effect) en de kleine stabiliserende spieren het werk moeten doen dat de vaart anders zou dragen. Je gaat pas verder na ongeveer 10 opeenvolgende herhalingen met perfect gevoel, opklimmend via 75%, 90% en 100%.”
• De 67%-spiegelregel. “Een methode voor feedbackfrequentie waarbij je de spiegel slechts bij twee van elke drie herhalingen gebruikt en de derde geheel op gevoel laat, zodat je brein een intern voorwaarts model en een proprioceptieve kaart bouwt in plaats van op het zicht te leunen. Een verlaagde feedbackfrequentie (rond de 67%) levert betere langetermijnretentie op en draagt over naar spiegelloze sociale vloeren.” Dansers die alleen voor een spiegel oefenen, vallen uit elkaar op een socialvloer zonder spiegels.
• De 85%-regel. “Een oefen-moeilijkheidsdoel waarbij je mikt op ongeveer 85% slagen en ongeveer 15% missen, omdat een kleine, gestage hoeveelheid fout (wiskundig optimaal bij 15,87%) het cerebellum en de motorische cortex het duidelijkste signaal geeft om te blijven verbeteren. Als een oefening te makkelijk is, verhoog de moeilijkheid, en als je meer dan 3 op de 10 mist, vereenvoudig tot je weer stabiliseert in het bereik van 80-90%.” Als je solosessie comfortabel voelt, is hij te makkelijk. De lange versie staat in De 85%-regel.

Alles hierboven gaat mee. Een danser die op de eerste partnerles aankomt met stabiele timing, een rustig frame en een dozijn schone shines leert leiden en volgen in weken, omdat het frame eindelijk een helder signaal doorgeeft. Het partnerwerk wordt dan wat het hoort te zijn: een gesprek, geen worsteling om in de maat te blijven. Patronen alleen nalopen (cross body lead, rechtsomdraai, binnendraai, de vormen lopen zonder partner) is de laatste solostap daarvoor, en de partnerwork-cursussen zijn zo gebouwd dat het zo kan.

Dit is de reden dat het hele voetenwerktraject van The Mambo Guild, 101, 201 en 301, plus Bodymovement Mastery en de cursus over trainingswetenschap, helemaal geen partner nodig heeft. Niet omdat partners er niet toe doen, maar omdat dansers in het solowerk gemaakt worden.