Πώς να εξασκείσαι στη σάλσα χωρίς παρτενέρ

Η σάλσα είναι χορός ζευγαριού, οπότε ο κόσμος υποθέτει ότι δεν μπορεί να εξασκηθεί μόνος. Το αντίθετο είναι πιο κοντά στην αλήθεια. Δες έναν σπουδαίο χορευτή On2 και σχεδόν όλα όσα θαυμάζεις είναι σόλο δεξιότητα: είναι στο 2 χωρίς να μετρά, το βάρος του κυλά αντί να πέφτει, το στήθος του είναι ήρεμο ενώ τα πόδια του είναι γρήγορα, τα shines του είναι καθαρά, οι στροφές του ισορροπημένες. Τίποτα από αυτά δεν χτίστηκε με παρτενέρ. Χτίστηκε μπροστά σε έναν καθρέφτη, μόνος, σε σύντομες συνεδρίες.

Ο παρτενέρ προσθέτει ένα πράγμα: τη σύνδεση, τη μεταφορά της πρόθεσης μέσα από το frame. Αυτή η δεξιότητα μετράει, και δεν είναι σόλο. Αλλά ένας χορευτής με ασταθή χρόνο και στήθος που αναπηδά δεν μπορεί έτσι κι αλλιώς να μάθει σύνδεση, γιατί το frame μεταδίδει θόρυβο. Η σόλο δουλειά πρώτα δεν είναι λύση ανάγκης επειδή δεν έχεις παρτενέρ. Είναι η σωστή σειρά.

Δεκαπέντε λεπτά τη μέρα, έξι μέρες, μία μέρα ανάπαυσης. Η σειρά μέσα σε κάθε συνεδρία είναι πάντα η ίδια: δύο λεπτά χρόνο, μετά το θέμα της ημέρας, μετά δύο λεπτά σύνδεσης του νέου υλικού με το βασικό βήμα.

1. Δευτέρα, χρόνος και βασικό. Χτύπα παλαμάκια στο 2 και στο 6 σε δύο τραγούδια. Βασικό βήμα στα 90 BPM, μετά σε ρυθμό social, μετρώντας δυνατά. Τα μάτια στο στήθος σου στον καθρέφτη.
2. Τρίτη, ένα shine. Διάλεξε το επόμενο shine του λεξιλογίου σου. Αργά και σιωπηλά, αργά με μουσική, μετά εναλλάξ τέσσερις χρόνοι βασικό με τέσσερις χρόνοι shine.
3. Τετάρτη, κίνηση σώματος. Δέκα λεπτά απομονώσεις: γοφοί μπρος-πίσω, θώρακας πλάι-πλάι, κύκλοι ώμων. Χωρίς footwork. Από εδώ έρχεται η «απαλή» ποιότητα του On2 και είναι καθαρά σόλο δουλειά.
4. Πέμπτη, στροφές. Δεξιές και αριστερές στροφές μέσα στο βασικό, στο μισό τέμπο. Κάνε spotting. Τελείωσε κάθε στροφή σε ένα καθαρό βασικό πριν ξεκινήσεις την επόμενη.
5. Παρασκευή, σύνδεση. Πάρε το shine της Τρίτης και τις στροφές της Πέμπτης και χτίσε μια φράση 16 χρόνων: βασικό, shine, βασικό, στροφή. Επανάλαβέ την μέχρι να βαρεθείς, μετά άλλαξε τραγούδι.
6. Σάββατο, μόνο μουσική. Βάλε τρία τραγούδια που δεν ξέρεις και χόρεψε ελεύθερα μόνο με το λεξιλόγιο που κατέχεις. Μην προσθέσεις τίποτα. Αυτό είναι το τεστ αν η εβδομάδα έμεινε.
7. Κυριακή, ανάπαυση. Η εδραίωση γίνεται στην ανάπαυση, όχι στην εξάσκηση. Το να παραλείψεις τη μέρα ανάπαυσης κάνει την εβδομάδα χειρότερη, όχι καλύτερη.

Η σόλο εξάσκηση μπορεί να είναι αποδοτική ή μπορεί να είναι μία ώρα επανάληψης των λαθών σου. Η διαφορά είναι μια χούφτα μέθοδοι από την έρευνα της κινητικής μάθησης, καθεμία με δικό της λήμμα στο γλωσσάρι και μια ενότητα στο μάθημα επιστήμης της προπόνησης. Παρατίθενται από τις σημειώσεις:

• Κατανεμημένη εξάσκηση. «Ο διαχωρισμός της εξάσκησης σε πολλές σύντομες, εστιασμένες συνεδρίες (περίπου 20-45 λεπτά η καθεμία, με απόσταση 24-48 ωρών) αντί για ένα μεγάλο μπλοκ, επειδή τα διαστήματα ανάπαυσης αφήνουν να ολοκληρωθεί η εδραίωση και η ενίσχυση που προκαλείται από την ανάκληση, παράγοντας περίπου διπλάσια μακροπρόθεσμη συγκράτηση για τον ίδιο συνολικό χρόνο. Κάθε συνεδρία ξεκινά με μια 5λεπτη επανάληψη ανάκλησης του υλικού της προηγούμενης συνεδρίας.» Γι' αυτό το παραπάνω πλάνο είναι έξι σύντομες μέρες και όχι ένα μεγάλο Σάββατο.
• Εξάσκηση σε αργή κίνηση. «Καθιέρωση μιας νέας ακολουθίας στο 50% του στοχευόμενου tempo ώστε το νευρικό σύστημα να αποθηκεύσει μια καθαρή, ακριβή εκδοχή της κίνησης (ένα αποτέλεσμα μάθησης, όχι απλώς ένα στιγμιαίο αποτέλεσμα εκτέλεσης) και οι μικροί σταθεροποιητικοί μύες να πρέπει να κάνουν τη δουλειά που αλλιώς θα κουβαλούσε η ορμή. Προχωράς μόνο μετά από περίπου 10 διαδοχικές επαναλήψεις με τέλεια αίσθηση, ανεβαίνοντας μέσω 75%, 90% και 100%.»
• Ο κανόνας του καθρέφτη 67%. «Μια μέθοδος συχνότητας ανατροφοδότησης όπου χρησιμοποιείς τον καθρέφτη μόνο σε δύο από κάθε τρεις επαναλήψεις και αφήνεις την τρίτη να είναι όλη αίσθηση, ώστε ο εγκέφαλός σου να χτίζει ένα εσωτερικό προθετικό μοντέλο και έναν ιδιοδεκτικό χάρτη αντί να εξαρτάται από την όραση. Η μειωμένη συχνότητα ανατροφοδότησης (γύρω στο 67%) παράγει καλύτερη μακροπρόθεσμη συγκράτηση και μεταφέρεται σε κοινωνικές πίστες χωρίς καθρέφτη.» Οι χορευτές που εξασκούνται μόνο μπροστά σε καθρέφτη καταρρέουν σε μια πίστα social χωρίς καθρέφτες.
• Ο κανόνας του 85%. «Ένας στόχος δυσκολίας στην εξάσκηση όπου επιδιώκεις να πετυχαίνεις περίπου το 85% των φορών και να αποτυγχάνεις περίπου το 15%, καθώς μια μικρή, σταθερή ποσότητα λάθους (μαθηματικά βέλτιστη στο 15,87%) δίνει στην παρεγκεφαλίδα και τον κινητικό φλοιό το σαφέστερο σήμα για να συνεχίσουν να βελτιώνονται. Όταν μια άσκηση είναι πολύ εύκολη ανέβασε τη δυσκολία, και όταν αστοχείς πάνω από 3 στις 10 απλοποίησε μέχρι να σταθεροποιηθείς ξανά στο εύρος 80-90%.» Αν η σόλο συνεδρία σου νιώθει άνετη, είναι πολύ εύκολη. Η εκτενής εκδοχή βρίσκεται στο Ο κανόνας του 85%.

Όλα τα παραπάνω μεταφέρονται. Ένας χορευτής που φτάνει στο πρώτο μάθημα ζευγαριού με σταθερό χρόνο, ήρεμο frame και μια ντουζίνα καθαρά shines μαθαίνει οδήγηση και ακολουθία σε εβδομάδες, γιατί το frame επιτέλους μεταδίδει καθαρό σήμα. Η δουλειά σε ζευγάρι γίνεται τότε αυτό που πρέπει να είναι: μια συζήτηση, όχι μια πάλη να μείνεις στον χρόνο. Το να περπατάς φιγούρες μόνος (cross body lead, δεξιά στροφή, εσωτερική στροφή, τα σχήματα χωρίς παρτενέρ) είναι το τελευταίο σόλο βήμα πριν από αυτό, και τα μαθήματα partnerwork είναι χτισμένα ώστε να γίνονται έτσι.

Αυτός είναι ο λόγος που ολόκληρη η διαδρομή footwork του The Mambo Guild, 101, 201 και 301, συν το Bodymovement Mastery και το μάθημα επιστήμης της προπόνησης, δεν χρειάζεται καθόλου παρτενέρ. Όχι επειδή οι παρτενέρ δεν μετράνε, αλλά επειδή η σόλο δουλειά είναι εκεί όπου φτιάχνονται οι χορευτές.